دوم : آن است كه چنانچه حرام است قرائت اين سور در صلوات مفروضه موجب بطلان نماز نيز مىشود ، فرقى در اين باب ما بين جاهل و عالم نمىباشد در هر دو صورت قارى آثم و نماز باطل است ، مگر در مقام تقيه كه در آن وقت قرائت اين سور جايز و نماز صحيح است . سوم : آن است كه چنانچه قرائت كل سورهء عزيمه در نماز جايز نيست ، همچنين است قرائت بعضى اين سور كه خود آيه سجده بوده باشد ، پس قرائت نفس آيه نيز موجب بطلان نماز است . و اما قرائت بعضى از اين سور كه غير آيه سجده بوده ، پس اين متصور به چند صورت مىشود : اول : آن است كه منوى مكلف قرائت كل سوره سجده بوده باشد به قصد سورهء واجبه در نماز ، بعد از قرائت بعضى از آن كه غير آيه سجده باشد نادم شد عدول به سوره ديگر نمود . دوم : مثل همين است مگر در قصد سوره واجبه در نماز ، يعنى به نيت قرائت كل سوره شروع در قرائت سوره نمود ، لكن نه به قصد قرائت سورهء واجبه در نماز ، ظاهر اين است كه هيچ يك از اين دو صورت جايز نبوده باشد ، لكن صورت أولى به علاوهء حرمت موجب بطلان نماز مىشود ، و در ثانى حكم به بطلان مشكل است ، احتياط مقتضى اعادهء نماز است بعد از اتمام . سوم : آن است مقر و بعضى سوره غير آيه سجده بوده باشد ، چنانچه منوى نيز همان بعض بوده باشد نه به قصد قرائت ثانيه در نماز ، ظاهر اين است كه حرجى در اين قسم نبوده باشد در هر موضعى از مواضع نماز كه بوده باشد اگر چه در محل قرائت سوره بوده باشد . چهارم : مثل سوم است مگر اين كه قرائت بعضى آيه از سورهء سجده غير آيه سجده به قصد قرائت در نماز بوده باشد ، اين قسم جايز نيست بلكه موجب بطلان است ، چنانچه در مسأله قران مذكور خواهد شد انشاء اللَّه تعالى .